Podręcznik uczestnika z objaśnieniami, przykładami i ćwiczeniami do samodzielnej nauki do Modułu 1

Porównuj przede wszystkim sens i uzasadnienie. Twoje sformułowania nie muszą być identyczne.

Ćwiczenie 1 — Dostępne informacje

Model otrzymał nazwę instrukcja.txt, nazwę DocAssist i pytanie o ponowne uruchomienie. Nie otrzymał treści instrukcji, jej wersji ani konkretnej nazwy usługi. Odpowiedź o restarcie i sprawdzeniu stanu może wynikać z ogólnego wzorca postępowania, więc nie potwierdza odczytania pliku.

Przykładowe wymagania: użyj wyłącznie przekazanego fragmentu; podaj kroki wraz z warunkami; wskaż plik, wersję i sekcję; zgłoś brakujące informacje. Do wykonania takiego zadania trzeba jeszcze dodać właściwy fragment — samo dopisanie wymagań go nie zastępuje.

Ćwiczenie 2 — Ocena twierdzeń

O1 zawiera dwa niepotwierdzone twierdzenia: godziny 8:00–16:00 oraz czas reakcji 15 minut. Sekcja R4 nie określa żadnej z tych wartości. Nie wolno na tej podstawie twierdzić, że operator nie ma dyżurów lub że nigdy nie odpowiada w 15 minut.

O2 jest sprzeczne z R1, która wprost stwierdza, że korzystanie z czatu nie nadaje uprawnień operatora. O3 jest potwierdzone przez R2. Poprawna odpowiedź o godzinach może brzmieć: „Regulamin DocAssist w wersji 1.0, sekcja R4, nie określa godzin dyżurów operatora”.

Ćwiczenie 3 — Zakres kontekstu

Pełna sekcja 5.2 pozwala opisać restart, sprawdzenie stanu, oczekiwany wynik active i wyświetlenie 50 wpisów dziennika przy wyniku innym niż active. Fragment skrócony pozwala jedynie wskazać restart — brakuje w nim sposobu sprawdzenia stanu, kryterium poprawności i dalszego postępowania.

Przykładowa odpowiedź częściowa: „Uruchom ponownie usługę poleceniem sudo systemctl restart docassist-api. Przekazany fragment nie opisuje, jak sprawdzić stan usługi ani jaki wynik jest prawidłowy”. Przy sekcji 6.1 należy wskazać, że opisano kopię przed aktualizacją, a nie sprawdzenie po zmianie konfiguracji. Więcej tekstu pomaga tylko wtedy, gdy zachowuje informacje potrzebne do pytania.

Ćwiczenie 4 — Treść i źródło

T1 jest potwierdzone, a sekcja 5.2 wskazana poprawnie. T2 zawiera prawidłową czynność, lecz błędny odnośnik: należy wskazać sekcję 5.2 zamiast 6.1. T3 jest potwierdzone przez właściwą sekcję; istotne jest zachowanie warunku „inny niż active”. T4 nie ma podstawy w źródle: instrukcja nie wymaga trzech restartów.

„Strona 18” nie identyfikuje miejsca w źródłowym TXT, ponieważ plik ten nie ma stałej paginacji. Użyj zapisu „instrukcja.txt, wersja 1.4, sekcja 5.2”. Jeżeli tekst został później umieszczony w innym dokumencie, jego nowe numery stron nie stają się automatycznie metadanymi oryginału.

Ćwiczenie 5 — Lokalizacja błędu

A dotyczy przygotowania fragmentów: sprawdź, czy komenda i warunek pozostały razem. B dotyczy wyszukiwania: obejrzyj fragmenty faktycznie zwrócone dla pytania. C dotyczy generowania: porównaj twierdzenie o trzech restartach z otrzymaną sekcją 5.2 i oznacz dopowiedzenie.

Większy model nie naprawia automatycznie B, ponieważ nadal otrzymuje fragment o innym zadaniu. Potrzebna jest kontrola mechanizmu wyboru kontekstu. Gdy nie ma właściwego źródła, pożądanym zachowaniem generatora jest zgłoszenie braku informacji.

Ćwiczenie 6 — Przykładowa ocena

A daje ogólny kierunek, ale bez konkretnych poleceń, oczekiwanego wyniku i dokładnego warunku; wyraźnie wskazuje brak lokalnej instrukcji. B zachowuje wszystkie wymagane elementy procedury i właściwe źródło. C poprawnie opisuje ograniczenie przekazanej sekcji, dlatego brak pełnej procedury nie jest tu zmyśleniem ani błędem rozpoznania braków.

Aby wariant C mógł dać pełną odpowiedź, należy przekazać odpowiedni fragment, czyli sekcję 5.2. Przykładowy wniosek: właściwy kontekst umożliwia przygotowanie szczegółowej odpowiedzi, którą można sprawdzić w źródle; nietrafny kontekst wymaga zgłoszenia braku danych. Ograniczenie: odpowiedzi są przygotowanymi przykładami, a A i B różnią się również instrukcją, więc nie jest to pomiar wyłącznego wpływu kontekstu ani jakości modelu.