Podręcznik uczestnika z objaśnieniami, przykładami i ćwiczeniami do samodzielnej nauki do Modułu 2

Budowanie bazy wiedzy zaczyna się od decyzji o celu i źródłach. Folder pełen dokumentów nie jest jeszcze dobrze dobranym korpusem. Włączenie większej liczby plików może zwiększyć pokrycie pytań, ale może też dodać nieaktualne zasady, sprzeczności i treści spoza zadania.

1. Najpierw pytania, potem pliki

Wyobraź sobie użytkownika, który pyta o restart usługi, godziny dyżuru albo sposób zgłoszenia błędu. Baza powinna dostarczyć materiał do takich odpowiedzi. Nie musi zawierać całej dokumentacji organizacji. Opis zakresu powinien wskazywać odbiorcę, rodzaje pytań, dopuszczone źródła i świadomie wyłączone obszary.

Dla naszego przykładu zakres może brzmieć: „Baza wspiera pracowników w interpretowaniu aktualnych instrukcji DocAssist i zasad wsparcia. Korzysta z zatwierdzonych materiałów 1.4. Nie obsługuje historii zmian, nie wykonuje działań administracyjnych i nie ustala terminów, których źródła nie podają”. Takie zdanie pomaga później rozstrzygać przypadki sporne.

Pytania kontrolne powinny pojawić się już teraz, przed czyszczeniem i fragmentacją:

1. P1: Jak ponownie uruchomić usługę po zmianie konfiguracji i sprawdzić rezultat?
2. P2: Kiedy operator przyjmuje zgłoszenia i jaki jest wyjątek poza dyżurem?
3. P3: Jakie wymagania stanowiska podaje dokumentacja DocAssist?
4. P4: Co zrobić przy błędzie połączenia?
5. P5: Jaki jest gwarantowany czas rozwiązania zgłoszenia?

P5 jest celowo pytaniem o informację, której wartości nie podano. Baza może być poprawnie przygotowana i nadal nie pozwalać na podanie takiego czasu. To istotne ograniczenie, które trzeba ujawnić.

2. Co oceniać w źródle

Przydatność oznacza związek z pytaniami użytkownika. Aktualność wymaga sprawdzenia wersji i statusu. Pochodzenie pozwala wskazać autora lub właściciela dokumentu. Czytelność dotyczy możliwości poprawnego odczytania treści. Dopuszczenie do użycia wynika z zasad dostępu i celu bazy. Plik może spełniać część tych warunków, a mimo to wymagać wyjaśnienia.

Nie uznawaj pliku za aktualny tylko dlatego, że ma nowszą datę zapisu na dysku. Kopiowanie może zmienić tę datę. Także numer w nazwie pliku nie wystarcza, gdy w treści widnieje inna wersja. W naszym zestawie decyzja jest prostsza: inwentarz i dokumenty jawnie wskazują 1.4 jako wersję obowiązującą, a 1.3 jako archiwalną.

3. Inwentarz naszego korpusu

Poniższa tabela opisuje cały zestaw potrzebny do podjęcia decyzji. Wszystkie dokumenty mają fikcyjnego autora „Zespół dokumentacji DocAssist”. Przyjmujemy dydaktycznie dostęp wewnętrzny (internal). Nie stanowi to automatycznie pozwolenia na opublikowanie podobnych, rzeczywistych dokumentów poza organizacją.

Plik i identyfikator	Zawartość	Wersja i status
instrukcja.txt · DOC-INSTR	Restart po zmianie konfiguracji, kontrola stanu, kopia konfiguracji	1.4 · active
regulamin.md · DOC-REG	Dyżur 08:00–16:00, wyjątek awaryjny, treść zgłoszenia	1.4 · active
docassist.pdf · DOC-PDF	Wymagania stanowiska i diagnostyka, 2 strony	1.4 · active
pomoc.html · DOC-HELP	Błąd połączenia i kontrolny tekst ze znakami specjalnymi	1.4 · active
regulamin_v1_3.md · DOC-OLD	Dawny dyżur 09:00–15:00, dokument zastąpiony przez 1.4	1.3 · archived

Inwentarz jest rejestrem, więc może zawierać także źródła odrzucone. Dzięki zapisowi „pominąć, ponieważ wersja jest archiwalna, a zakres nie obejmuje historii” kolejna osoba rozumie przyczynę. Odrzucenie z korpusu nie oznacza usunięcia oryginału z archiwum.

4. Dwie wersje to nie zwykły duplikat

Gdy oba regulaminy trafią do tej samej bazy bez rozróżnienia, przyszły system może znaleźć godziny 08:00–16:00 albo 09:00–15:00. Obie odpowiedzi miałyby tekstowe oparcie w jakimś pliku, lecz tylko jedna odpowiada zakresowi bieżącego asystenta. To błąd doboru źródeł, którego nie naprawia starannie napisany prompt.

Inaczej postąpilibyśmy przy asystencie historii zmian: obie wersje mogłyby być potrzebne, ale pytanie i filtrowanie musiałyby uwzględniać okres lub wersję. Zakres wpływa zatem na dobór danych. Nie istnieje jedna lista źródeł dobra dla każdego zastosowania.

Ważne. Pole access_level opisuje zamierzone uprawnienia. Samo zapisanie internal w metadanych nie blokuje nikomu dostępu. Rzeczywiste ograniczenia musi później egzekwować aplikacja.

5. Ćwiczenie 1 — zbuduj zakres i uzasadnij wybór

Na podstawie pięciu pozycji z tabeli:

1. Zapisz w dwóch zdaniach odbiorcę, cel i dwa wyłączenia bazy.
2. Dla każdego pliku wybierz: użyć, pominąć lub wyjaśnić. Dodaj jedno zdanie uzasadnienia.
3. Wskaż pliki najbardziej przydatne dla P1, P2, P3 i P4. Dla P5 zapisz, czego nie wolno obiecać.
4. Oceń dodatkowy pomysł: „Dodajmy rozwiązane karty pracy i odpowiedzi z końca książki, żeby asystent lepiej znał ćwiczenia”. Czy to materiał źródłowy dla określonego celu?
5. Zapisz, co zrobisz, jeśli dokument ma nieznaną datę obowiązywania.

Wynik: krótki opis zakresu, pięć decyzji i lista ograniczeń. Porównaj go z kluczem po wykonaniu zadania.

Sprawdź rozumienie

Czy potrafisz wyjaśnić różnicę między plikiem zachowanym w archiwum a plikiem dopuszczonym do bieżącej bazy? Dlaczego brak odpowiedzi na P5 nie musi oznaczać błędu odczytu? Jak zmieniłby się wybór źródeł dla asystenta historycznego?

Przejście do praktyki: w R1 zapisujesz inwentarz_zrodel.json, zakres_bazy.md i pytania.json. Wybrane źródła stają się wejściem R2.

Przygotowanie dokumentów i bazy wiedzy
ENHANCER+ · Politechnika Warszawska · materiał do samodzielnej nauki offline