Sposób kontrolowania wyglądu wyjścia danych, np. przy użyciu manipulacji strumieniami wyjściowymi w C++ (funkcje std::setw(), std::setprecision()) w celu ustawienia szerokości kolumn, precyzji liczb zmiennoprzecinkowych itp.

Blok kodu, który wykonuje określone zadanie i może być wielokrotnie wywoływany w programie. Funkcja może przyjmować argumenty i zwracać wynik.

Funkcja, której kod jest rozwijany bezpośrednio w miejscu wywołania, zamiast tworzenia nowego wywołania funkcji, co może przyspieszyć działanie programu w przypadku małych funkcji.

Funkcja, która wywołuje samą siebie, dopóki nie spełni określonego warunku zakończenia.

Funkcja, która nie zwraca żadnej wartości. Służy do wykonywania działań, które nie wymagają zwracania wyniku.

Funkcja, która przyjmuje dane (argumenty) przekazywane podczas jej wywołania.

Funkcja, która przyjmuje parametry przez referencję, co pozwala na modyfikację zmiennej przekazanej do funkcji.

Funkcja, która po wykonaniu swojego zadania zwraca wynik o określonym typie.

Funkcje o tej samej nazwie, ale różnych typach lub liczbie parametrów. Kompilator wybiera odpowiednią funkcję na podstawie parametrów przekazanych podczas wywołania.

Proces uzyskiwania losowych wartości, np. za pomocą funkcji rand() w C++. Wymaga zazwyczaj zainicjowania ziarna za pomocą srand(), aby uzyskać różne wyniki w kolejnych uruchomieniach programu.