Podręcznik
4. Wzorce projektowe
Wzorce projektowe to sprawdzone rozwiązania typowych problemów projektowych, które pojawiają się podczas tworzenia oprogramowania. Są to powszechnie uznane metody projektowania aplikacji, ich części składowych, interfejsów oraz interakcji pomiędzy nimi. Posługiwanie się wzorcami pomaga programistom tworzyć oprogramowanie, którego kod źródłowy jest czytelny i łatwe w utrzymaniu. Należy pamiętać, że wzorce projektowe nie są gotowymi fragmentami kodu do bezpośredniego użycia, lecz raczej wytycznymi czy "szablonami", które można dostosować do specyficznych potrzeb danego projektu.
Korzyści ze stosowania wzorców projektowych
Rozwiązywanie powtarzalnych problemów: Wzorce projektowe oferują rozwiązania problemów, które pojawiają się w wielu projektach. Zamiast wymyślać rozwiązanie od podstaw, można zastosować wzorzec, który oferuje gotowe rozwiązanie.
Poprawa jakości kodu: Dzięki wzorcom projektowym kod jest bardziej zrozumiały, lepiej zorganizowany i łatwiejszy w utrzymaniu. Wzorce promują dobre praktyki, takie jak separacja zadań czy zasadę pojedynczej odpowiedzialności.
Ułatwienie komunikacji w zespole: Wzorce projektowe umożliwiają programistom wzajemną komunikację za pomocą wspólnego języka. Mówiąc o wzorcu, takim jak „Singleton” czy „Obserwator”, członkowie zespołu od razu wiedzą, o jakiej strukturze kodu i funkcjonalności mowa, co przyspiesza proces projektowania i rozwoju aplikacji.
Reużywalność i elastyczność kodu: Kod oparty na wzorcach jest często bardziej modularny i łatwiejszy do ponownego użycia w innych częściach aplikacji lub w innych projektach. Dzięki dobrze zastosowanym wzorcom projektowym, zmiany w jednej części systemu nie wpływają negatywnie na inne jego części.
Ułatwione testowanie: Wzorce projektowe, takie jak „Factory” czy „Dependency Injection”, ułatwiają testowanie aplikacji przez umożliwienie łatwej zamiany zależności na atrapy/makiety (mocks) lub inne implementacje w testach jednostkowych.
Redukcja złożoności: Dzięki wzorcom możliwe jest uporządkowanie i uproszczenie złożonych zależności w aplikacji. Wzorce takie jak „Fasada” czy „Adapter” pozwalają na ukrycie skomplikowanych obiektów i interakcji za prostymi interfejsami.
W następujących podrozdziałach omówiono pokrótce wybrane wzorce, których świadomość ułatwia twórcy aplikacji internetowych podejmowanie odpowiednich decyzji projektowych.