Podręcznik
2. Statyczne bramki kombinacyjne CMOS
2.10. Czasy przełączania inwertera
Zajmiemy się teraz czasami przełączania. Terminem „czasy przełączania” będziemy ogólnie określać czasy narastania i opadania sygnału na wyjściu oraz czasy propagacji sygnału. Czasy propagacji sygnału decydują o szybkości działania bramki w układzie. Czasy narastania i opadania sygnału sterującego bramkę mają wpływ na jej czasy propagacji, więc także są istotne. Dobre oszacowanie szybkości działania układu z bramkami CMOS jest możliwe tylko przy pomocy symulacji elektrycznej. Tu jednak wyprowadzimy kilka prostych wzorów dla ogólnej orientacji i zgrubnych oszacowań.
Zarówno czasy propagacji, jak i czasy narastania i opadania są uwarunkowane szybkością ładowania lub rozładowywania pojemności, jaką obciążony jest inwerter - patrz rysunek 2-8. Gdy stan na wyjściu zmienia się z "0" na "1", pojemność obciążająca Cl ładuje się w wyniku przepływu prądu ze źródła zasilania przez tranzystor pMOS. Gdy stan na wyjściu zmienia się z "1" na "0", pojemność obciążająca Cl rozładowuje się w wyniku przepływu prądu przez tranzystor nMOS.
Rysunek 2 8. Ładowanie (a) i rozładowywanie (b) pojemności obciążającej Cl przy przełączaniu inwertera
Na pojemność obciążającą Cl składają się wewnętrzne pojemności samego inwertera oraz pojemności zewnętrzne w stosunku do niego, takie jak suma pojemności wejściowych innych bramek obciążających inwerter i połączeń prowadzących do tych bramek – rysunek 2-9.
Rysunek 2 9. Inwerter obciążony pojemnością wewnętrzną i zewnętrzną (a) oraz składniki pojemności wewnętrznej (b)
Pojemności wewnętrzne obciążające inwerter to suma pojemności złączowych drenów tranzystorów nMOS i pMOS oraz suma podwojonych pojemności dren-bramka tych tranzystorów (przypomnij sobie punkt 3.1.5 w części I). Dlaczego podwojonych? Otóż pojemności te są w rzeczywistości włączone między węzeł wyjściowy, a wejściowy. W procesie zmiany stanów logicznych napięcie na wejściu zmienia się od zera do VDD (lub odwrotnie), a napięcie na wyjściu zmienia się w przeciwnym kierunku: od VDD do zera (lub odwrotnie). W rezultacie napięcie na pojemnościach włączonych między wyjściem, a wejściem zmienia się o 2VDD. Pojemności te w schemacie z rysunku 2-9 są przeniesione na wyjście, gdzie przy zmianie stanów logicznych napięcie zmienia się tylko o wartość równą V_{DD}. Zatem aby pojemności po przeniesieniu na wyjście gromadziły taki sam ładunek, jak w miejscu, w którym rzeczywiście występują, ich wartości trzeba podwoić. Zabieg polegający na przeniesieniu tych pojemności na wyjście bardzo ułatwia oszacowanie czasów przełączania.
Założymy teraz dla uproszczenia, że inwerter CMOS jest sterowany sygnałem o kształcie idealnego impulsu prostokątnego, tj. o czasach narastania i opadania równych zeru. Wówczas czas propagacji liczyć należy od chwili, w której nastąpiła skokowa zmiana napięcia na wejściu do chwili, w której napięcie wyjściowe osiągnęło (malejąc lub rosnąc, zależnie od kierunku zmiany) wartość równą {0,5V}_{DD} (patrz rysunek 2-10, który jest zmodyfikowaną wersją rysunku 2-5).
Rysunek 2 10. Czasy propagacji przy wyidealizowanym sygnale wejściowym
Dla oszacowania czasów tp10 i tp01 założymy, że w czasie ładowania pojemności obciążającej Cl płynie przez nią prąd ładowania o stałej wartości równej prądowi drenu tranzystora pMOS w stanie nasycenia, a podczas rozładowania pojemność ta rozładowuje się prądem o stałej wartości równej prądowi drenu tranzystora nMOS w stanie nasycenia. Nie jest to bardzo złe przybliżenie, bowiem symulacje pokazują, że tranzystory pozostają w stanie nasycenia przez większą część czasu ładowania lub rozładowywania pojemności obciążającej. Początkową wartością napięcia przy ładowaniu jest 0, końcową (dla oszacowania czasu tp01) 0,5VDD. Początkową wartością napięcia przy rozładowywaniu jest VDD, końcową (dla oszacowania czasutp10) 0,5VDD. Przy tych założeniach czasy propagacji sygnału można oszacować przy pomocy wzorów
tp10=ClVDDKn(VDD−VTn)2=ClVDDμnCox(VDD−VTn)2(LW)n | (2.7) |
tp01=ClVDDKp(VDD−|VTp|)2=ClVDDμpCox(VDD−|VTp|)2(LW)p | (2.8) |
Jak widać, inwerter działa tym szybciej, im mniejsza jest pojemność obciążająca, im większa jest szerokość kanału, im mniejsza jest długość kanału i im większe jest napięcie zasilania układu. Na te wielkości ma wpływ konstruktor układu.
Z punktu widzenia szybkości działania układu logicznego korzystne jest na ogół, by czasy propagacji tp10 i tp01 miały zbliżone wartości. Ze wzorów 2-7 i 2-8 widać, że jednakowe czasy propagacji tp10 i tp01 osiąga się przy jednakowych wartościach napięć progowych i jednakowych wartościach współczynników Kn i Kp. Są to te same warunki, które zapewniają symetryczną charakterystykę przejściową inwertera.