Podręcznik
2. Sygnały i ich charakterystyki
2.7. Sygnały zespolone
Oprócz sygnałów rzeczywistych, wykorzystywane są sygnały zespolone, które pomimo abstrakcyjnego charakteru ułatwiają analizę i przetwarzanie – zwłaszcza w dziedzinie częstotliwości. Sygnał zespolony przyjmuje wartości zespolone i ma postać algebraiczną:
gdzie
Sygnał zespolony można również przedstawić w postaci wykładniczej:
gdzie
Sygnałem sprzężonym z sygnałem
nazywamy sygnał:
Sygnały zespolone również dzielimy na sygnały o ograniczonej energii i ograniczonej mocy. Wzory na energię i moc sygnałów zespolonych są zdefiniowane identycznie jak w przypadku sygnałów rzeczywistych, z tą różnicą, że w ich sformułowaniach pojawia się moduł
zamiast kwadratu sygnału
.
Analogiczne są również wzory na funkcję korelacji wzajemnej i funkcję autokorelacji sygnałów zespolonych o ograniczonej energii, z tą różnicą, że w iloczynie skalarnym pojawia się sprzężone zespolone przesunięcie jednego z sygnałów:
Najbardziej znanymi sygnałami zespolonymi są:
- zespolony sygnał sinusoidalny:
którego częścią rzeczywistą jest sygnał
, a częścią urojoną jest transformata Hilberta sygnału
.
Na rys. 2.14 przedstawiono zespolony sygnał
– przebieg jego części rzeczywistej i urojonej. Podobnie jak dla sygnałów rzeczywistych, można z wykresów odczytać, jak wyglądają oscylacje w dziedzinie czasu, powtarzalność i strukturę fazową, a także oszacować, jaki jest okres. Energia i moc przykładowego sygnału wynosi
.

- amplituda chwilowa – moduł sygnału,
- faza chwilowa – zmiana kąta argumentu,
- obwiednia sygnału rzeczywistego – sposób, w jaki „kształt” energii sygnału zmienia się w czasie.
Ponadto sygnały zespolone są szeroko stosowane w przetwarzaniu sygnałów biomedycznych, takich jak EKG czy EEG, gdzie analiza fazy i obwiedni jest kluczowa dla diagnozy, na przykład przy wykrywaniu drżeń mięśni, zaburzeń rytmu serca lub analizie związków między regionami mózgu.











