1. Elementy teorii gier

  1. Wprowadzenie

Pojęcie gry jest szeroko znane, występuje m.in. w popkulturze, literaturze, sporcie, polityce. Chyba każdy zna grę planszową w szachy, drużynową grę w piłkę nożną, czy grę wideo "Wiedźmin". W początkowych latach XXI w. rekordy popularności odnosił serial "Gra o tron", oparta o sagę o tym samym tytule autorstwa Georga R. R. Martina. 
Jednak zastanówmy się nad tym, jak można zdefiniować grę w sensie teorii gier. Otóż sytuacja w której mamy do czynienia z taką grą, w której uczestniczy (gra) wielu, co najmniej dwóch, graczy, z których każdy ma do wyboru pewną liczbę możliwych strategii, które określają w jaki sposób rozegra daną grę. 
Gracz jest to niekoniecznie człowiek, można traktować go jako firmę, państwo, grupę społeczną, w końcu program komputerowy. 
Zakłada się, że gracze działają racjonalnie, to jest podejmują takie decyzje, aby maksymalizować swoją użyteczność.

Istotne jest to, że strategie, a szerzej decyzje, podejmowane przez każdego z graczy wpływają na wynik gry.

Istnieje wiele definicji teorii gier, przytoczę jedną z nich, za dr. Adamem Woźniakiem, z książki "Decyzje w warunkach współzawodnictwa":

Teoria gier to niewłaściwa nazwa dla wieloosobowej teorii podejmowania decyzji badającej procesy decyzyje w sytuacji, gdzie co najmniej dwu powiązanych ze sobą graczy podejmuje decyzje, przy czym powiązani są w taki sposób, że rezultaty decyzji jednego gracza zależą od decyzji co najmniej jednego z pozostałych, czyli znajdują się w sytuacji współzawodnictwa.

Gracz w sytuacji gry może:

  • współzawodniczyć z innymi graczami (np. o wspólne zasoby);
  • współpracować z innymi (np. aby wspólnie wykonać pewne zadanie);
  • tworzyć bądź dołączać do koalicji aby:
    • wykonywać wspólne działania i osiągać dzięki temu większe zyski (w porównaniu z innymi koalicjami),
    • konkurować z innymi graczami lub koalicjami.

Te zagadnienia będą rozwijane w kolejnych rozdziałach.